Kennemerland, natuur prachtig maar nu en dan ook meedogenloos...

Woensdag 14 juni 2017, een bijna tropische dag. Zo voelde het ook op open gedeeltes van het bekende Panneland te Vogelenzang. Je waant je een beetje in het Paradijs, de natuur is schitterend maar soms ook grillig. Dat blijkt uit het overleden herten-kalfje en geraamte op mijn route. Geniet van, maar (treur ook een beetje mee met) onderstaande foto's. Klik erop om ze uit te vergroten

Fotograferen is niet alleen camera richten en klikken. Oog voor de omgeving en compositie-talent is meegenomen, maar geluk bij wat voor je lens komt speelt natuurlijk ook een belangrijke rol. Dat geluk had ik de 14e juni 2017. Dankzij onze buur en gids 'M', die het gebied inmiddels goed heeft leren kennen maakte ik (en ook mijn vriendin) kennis met 'plekjes' die je echt moet weten te vinden. Onderstaande foto maak je overigens zo vanaf je wandelparcours...

Lezers van de 'Margriet' moet ik teleurstellen. Vandaag kwam alleen de 'Libelle' op mijn pad... Groot, klein en verschillende kleuren....



Tja en dan de natuur van een andere grillige kant... Bambi is niet meer... (het was niet verwond of afgeschoten) Verdrietig gezicht....Een boswachter vertelde: 'Soms worden hertjes al ziek geboren en sterven een natuurlijke dood'

Dat geldt ook voor oudere lotgenoten

Helaas, het hoort er bij in de natuur. Verder deze dag alleen maar genoten van wat op mijn pad kwam. Opvallend weinig herten trouwens... Of zochten ze massaal de schaduw op?

want heet was het die dag... In het duingebied tal van vennetjes en stroompjes... je zou zo een duik willen nemen

of de koelte van de bomen zoeken

en geheimzinnige hutten met kabouters en heksen ontdekken

Dan het moment waarna ik heb uitgekeken... Lever ik hem een vossenstreek? Maak ik hem wakker ?

He fotograaf... Wat mot je ?

Nou gewoon, jullie even vastleggen voor het nageslacht

Dit zijn volwassen dieren. Ze blijken wel sterk vermagerd. Onze gids vertelde dat zij de dieren enige tijd geleden nog veel 'dikker' had aangetroffen. De vossen kennen haar. Op ca 50 meter afstand een aantal fotografen die geduldig zaten te wachten. Geen succes daar kennelijk. Het vossengebied is bij 'insiders' bekend en dagelijks komt veel publiek om de dieren te 'spotten' Net als bij vliegtuigen vliegen sommige vossen meteen weg, maar de vossen op mijn foto's kenden de gids. Ze hoefde maar te 'fluiten'. Plotseling stonden ze bij ons.

of lieten zich in de schaduw fotograferen

Voor mij geen 'Fox on the run' die dag !!